Roman Dmowski (1864 – 1939)

 

„Jesteśmy różni, pochodzimy z różnych stron Polski, mamy różne zainteresowania, ale łączy nas jeden cel. Cel ten to Ojczyna, dla której chcemy żyć i pracować.”

„Ojczyzna to przede wszystkim naród, a potem państwo: bez narodu nie ma państwa.”

„Prawdziwy patriotyzm nie może mieć na względzie interesów jednej klasy, ale dobro całego narodu.”

 

Roman Dmowski założył tajną organizację uczniowską pod nazwą Strażnica, której głównym zadaniem był opór przed rusyfikacją, później został członkiem Związku Młodzieży Polskiej (Zet), tajnej organizacji studenckiej działającej w trzech zaborach.  Działał w Lidze Polskiej, później w założonej przez siebie Lidze Narodowej.  Był współtwórcą ruchu narodowego i pisarzem politycznym wydając w 1903 r. książkę Myśli Nowoczesnego Polaka.  Był przeciwnikiem kierunku socjalistycznego, a także poczynań rewolucyjnych Józefa Piłsudskiego.  W 1907 został posłem Rosyjskiej Dumy (izby parlamentarnej), lecz złożył mandat w 1909.  Wybuch wojny zastał go za granicą, gdzie prowadził działalność dyplomatyczną na rzecz niepodległości i przyczynił się do zgody na utworzenie we Francji armii polskiej.  Powołał Komitet Narodowy Polski uznany przez Ententę, za reprezentację narodu polskiego.  Wraz z Ignacym Paderewskim, reprezentował Polskę na kongresie pokojowym w Wersalu i podpisał w imieniu Polski Traktat Wersalski, którego skutkiem było odrodzenie Polski i jej powrót na mapy świata, jako niepodległe państwo.  Podczas wojny polsko-bolszewickiej był członkiem Rady Obrony Państwa.

 

Podczas I Wojny Światowej reprezentował orientację prorosyjską uważając, że największym wrogiem są Niemcy.

 

 

 

Komitet Narodowy Polski

 

Założony przez Romana Dmowskiego Komitet Narodowy Polski (KNP) powstał 15 sierpnia 1917 r. w Lozannie i działał w Paryżu. Członkiem Komitetu był Ignacy Paderewski.  Celem Komitetu była odbudowa państwa polskiego przy pomocy państw Ententy.  KNP był uznany przez rządy Francji, Wielkiej Brytanii i Włoch za namiastkę rządu polskiego na emigracji i przedstawicielstwo interesów Polski.  KNP sprawował również nadzór nad armia polską we Francji.

 

Naczelny Komitet Narodowy (NKN)

 

Naczelny Komitet Narodowy był organem politycznym utworzonym przez polityków z zaboru austriackiego w sierpniu 1914 r. był najwyższą instancją w zakresie wojskowej, skarbowej i politycznej organizacji polskich sił zbrojnych Legionów Polskich.   Komitet rozwiązał się po powstaniu Rady Regencyjnej w 1917 r.

 

 

Wrócić na stronę Drogi do Niepodległości