16 stycznia Premierem i ministrem spraw zagranicznych rządu RP został Ignacy Paderewski, któremu poparcia udzielił również Komitet Narodowy Polski.

 

Ignacy Paderewski (1860 – 1941)

 

„Każdy człowiek powinien zdawać sobie sprawę z faktu, że dobre i trwałe wyniki osiągnąć można jedynie drogą krótkich, lecz ciągłych, codziennych wysiłków. Jednorazowy wysiłek jest kompletnie jałowy.  Prawdziwą umiejętność zarówno w nauce i w sztuce, jak i w każdych innych zajęciach, zdobyć można tylko codzienną pracą i codziennym wysiłkiem. I to jest bezwzględnie pewne.”

 

 

Ignacy Paderewski cieszył się już wcześniej, ogromnym uznaniem na świecie, jako kompozytor i pianista – wirtuoz.  Był również filantropem, oddał znaczną część swojego majątku na polskie cele dobroczynne.  W czasie I Wojny Światowej objeżdżał Stany Zjednoczone Ameryki koncertując na rzecz pomocy Polsce.  Wspólnie z Henrykiem Sienkiewiczem organizował Komitet Pomocy Polskim Ofiarom Wojny w Vevey oraz Polski Komitet Ratunkowy w Londynie.  To znajomość Paderewskiego z Prezydentem Stanów Zjednoczonych Wilsonem przyczyniła się do umieszczenia przez niego w swej deklaracji, jako 13 ty punkt, odbudowę państwa polskiego ze swobodnym dostępem do morza.  W 1919 r. został premierem rządu.  Wygłoszenie z balkonu hotelowego w Poznaniu przemówienia stało się hasłem do wybuchu Powstania Wielkopolskiego.  Wspólnie z Romanem Dmowskim reprezentował Polskę na kongresie pokojowym w Wersalu i był w imieniu Polski sygnatariuszem Traktatu Wersalskiego.

 

 

 

Komitet Narodowy Polski

 

Założony przez Romana Dmowskiego Komitet Narodowy Polski (KNP) powstał 15 sierpnia 1917 r. w Lozannie i działał w Paryżu. Członkiem Komitetu był Ignacy Paderewski.  Celem Komitetu była odbudowa państwa polskiego przy pomocy państw Ententy.  KNP był uznany przez rządy Francji, Wielkiej Brytanii i Włoch za namiastkę rządu polskiego na emigracji i przedstawicielstwo interesów Polski.  KNP sprawował również nadzór nad armia polską we Francji.

 

 

Wrócić na stronę Drogi do Niepodległości