Utworzono Związek Strzelecki i Polskie Drużyny Strzeleckie, dla, których Związek Walki Czynnej był nadrzędną organizacją.  Komendantem był Józef Piłsudski a szefem sztabu Kazimierz Sosnkowski.

 

Organizacje Strzeleckie

 

Jawnie działające związki strzeleckie, które prowadziły szkolenie wojskowe młodzieży to:

·         Strzelec i Związki Strzeleckie pod kierownictwem ZWC, które dały początek I Brygadzie Legionów.

·         Polskie Drużyny Strzeleckie wywodzące się z Ligi Narodowej

·         Drużyny Bartoszowe ruchu ludowego.

 

 

Związek Walki Czynnej (ZWC)

 

Tajna organizacja wojskowa założona w 1908 r. przez Kazimierza Sosnkowskiego i działaczy Organizacji Bojowej Polskiej Partii Socjalistycznej z inspiracji Józefa Piłsudskiego.  Jej celem było odzyskanie niepodległości oraz zbudowanie demokratycznego państwa.  ZWC zakładał organizacje strzeleckie i nimi kierował.  Z inicjatywy ZWC i drużyn strzeleckich powstał Polski Skarb Wojskowy w 1912 r., który zbierał fundusze dla przyszłej armii polskiej.   Na bazie ZWC powstała Polska Organizacja Wojskowa.

 

 

Marszałek Józef Piłsudski (1867 – 1935)

 

„Być zwyciężonym i nie ulec to zwycięstwo, zwyciężyć i spocząć na laurach to klęska. Kto chce, ten może, kto chce, ten zwycięża, byle chcenie nie było kaprysem lub bez mocy.

„Chcemy Polski niepodległej, abyśmy tam mogli urządzić życie lepsze i sprawiedliwsze dla wszystkich.”

„Naród, który traci pamięć przestaje być Narodem – staje się jedynie zbiorem ludzi, czasowo zajmujących dane terytorium.”

 

Józef Piłsudski zaczął działać na rzecz niepodległości w tajnych organizacjach jako młody człowiek  i był zesłany na Sybir.  Wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS) i w 1905 r. organizował grupy bojowe PPS.  W 1908 r. współtworzył organizację niepodległościowo-wojskową „Strzelec”, która przerodziła się później po wybuchu I Wojny Światowej w Legiony, zaczątek wojska polskiego.  6 Sierpnia 1914 r. Pierwsza Kompania Kadrowa Legionów wyruszyła z Krakowa do zaboru rosyjskiego.  W 1917 r.  Niemcy, w ramach kryzysu przysięgowego, aresztowali Józefa Piłsudskiego i Kazimierza Sosnkowskiego.  Osadzono ich w więzieniu w Magdeburgu.  Po upadku Niemców zostali zwolnieni z więzienia i Piłsudski został wybrany przez Radę Regencyjną na Naczelnika odrodzonego państwa, a następnie został Naczelnym Wodzem i marszałkiem Polski.  W 1920 r. wojsko polskie odniosło wspaniałe zwycięstwo nad armia bolszewicką wbrew ogromnej przewadze wroga w bitwie zwanej „Cudem nad Wisłą”.  Piłsudski zaplanował i przeprowadził innowacyjny manewr nad rzeką Wieprz, który ocalił nie tylko Polskę ale także Europę przed bolszewikami.

 

Podczas I Wojny Światowej reprezentował orientację proaustriacką i względna autonomia krajów wchodzących w skład Austro-Węgier.

 

 

 

 

Kazimierz Sosnkowski (1885–1969)

 

„Jedynie pięść uzbrojona może wydrzeć caratowi ustępstwa, jedynie ona gwarantuje ich utrzymanie.  Niepodległa demokratyczna republika polska leży w odległości uzbrojonego ramienia.”

 

 

Kazimierz Sosnkowski był członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS) od 1905, jednym z przywódców Organizacji Bojowej PPS i należał do najbliższych współpracowników Józefa Piłsudskiego.  Był współtwórcą organizacji paramilitarnych w Galicji, zakładając w 1908 r. Związek Walki Czynnej.  W latach 1914–1916 był szefem sztabu I Brygady Legionów Polskich.  Po kryzysie przysięgowym był aresztowany razem z Józef Piłsudskim i internowany w Magdeburgu w latach 1917–1918.  Od 1918 r. był żołnierzem Wojska Polskiego, odnosząc wielkie zasługi w wojnie polsko-bolszewickiej w obronie i utrwaleniu granic Rzeczpospolitej.  Należał do Rady Obrony Państwa.  W okresie 1920–1924 był ministrem spraw wojskowych.

 

 

 

 

 

 

 

Wrócić na stronę Drogi do Niepodległości