6–7 listopada powstał w Lublinie pod przywództwem Ignacego Daszyńskiego Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej.

 

Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej

 

Mimo, ze był jednym z Jeden z regionalnych ośrodków władzy w Polsce w 1918 r., miał o perspektywę ogólnopolską.  Znany również, jako "rząd lubelski" oraz "rząd ludowy" był pierwszym rządem polskim utworzony w Lublinie w nocy z 6 na 7 listopada 1918 r. z udziałem działaczy Komisji Porozumiewawczej Stronnictw Demokratycznych oraz piłsudczykowskiej Organizacji A.  Premierem został Ignacy Daszyński.  W głoszonym programie tego rządu przemiany o charakterze społecznym i równościowym miały nastąpić nie w drodze rewolucji, ale reform parlamentarnych.  Rząd zgłosił na ręce Józefa Piłsudskiego dymisję 11 listopada 1918 r.

 

 

 

Ignacy Daszyński (1866 – 1936)

 

„Cóż jest nacjonalizm, jak nie narkoza, która oszałamia tłumy.”

 

 

 

Ignacy Daszyński był przywódcą Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej w zaborze austriackim i bliskim współpracownikiem Józefa Piłsudskiego.  W okresie I wojny światowej był wiceprzewodniczącym Naczelnego Komitetu Narodowego. W październiku 1918 r. był inicjatorem złożenia przez polskich posłów wniosku w parlamencie w Wiedniu o przywrócenie niezawisłego państwa polskiego złożonego z trzech zaborów, Pomorza i Śląska.  Był członkiem Komisji Likwidacyjnej i 7 listopada stanął na czele Tymczasowego Rządu Ludowego Republiki Polskiej w Lublinie w wyzwolonym od Austriaków Lublinie.  Gabinet Daszyńskiego wydał Manifest, w którym zapowiadał przeprowadzenie szerokich reform gospodarczo-społecznych.  Daszyński podał swój rząd do dymisji 18 listopada 1918 r., kiedy okazało się, że nie ma poparcia na prawicy.  Wobec zagrożenia ze strony bolszewików Daszyński objął stanowisko wicepremiera w Rządzie Obrony Narodowej z Wincentym Witosem na czele, utworzonym w lipcu 1920.

 

 

 

 

Wrócić na stronę Drogi do Niepodległości