Technika Harcerska

 

 

 

 

 

 

W tym numerze e-gazetki:
  Kierunki Świata Ogniska   Węzły

 

Wyznaczanie stron świata
 

Pn                               Pd

Mrowisko
Mrowisko jest bardziej spadziste ku północy
   

Pn                               Pd

Pień ściętego drzewa
Pień ściętego drzewa (słoje roczne zaciskają się ku północy)
   

Pn                               Pd

Mech
Mech: od północy

Kora pni, a niekiedy i konarów jest od strony północy pokryta porostami i mchem. Północne zbocza pagórków i wydm w lesie są zwykle obficiej porośnięte mchem, niż zbocza południowe.

   

Pn                               Pd

Samotne drzewo
Drzewo rosnące samotnie ma silniej rozwinięte gałęzie od strony południowej.

Kierunek północny można określić ogólnie według wyglądu drzew. Korona drzewa jest od strony południowej lepiej rozwinięta i bogatsza.

   

Pn                               Pd

Gwiazdy
W noc pogodną określamy kierunek północy według Gwiazdy Polarnej. Gwiazdę tę, a zarazem kierunek bieguna północnego, łatwo jest odszukać za pomocą gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy (Dużego Wozu). W tym celu przedłużamy prostą, przechodzącą przez dwie ostatnie gwiazdy czworoboku Dużego Wozu w stronę drogi mlecznej. W tym kierunku w odległości pięćiokrotnie większej, niż odległość między wymienionymi gwiazdami Dużego Wozu znajduje się Gwiazda Polarna.
   

Pn                               Pd

Słońce i cień

 

Cień kija wbitego pionowo w ziemię wskazuje:

- o godz. 6:00 - zachód
- o godz. 9:00
- północny-zachód
- o godz.
12:00 - północ
- o godz. 15:00 -
północny-wschód
- o godz. 18:00 -
wschód

Zamiast kija możemy użyć własnego ciała, tak jak sytuacja rysunku obok.  Ale situacja przedstawiona na rysuku będzie poprawna tylko o godz. 12:00.

N - północ, S - południe, E - wschód, W - zachód

   

Pn                              Pd

Słońce i zegarek
Zegarek ustawić małą wskazówką ku słońcu. Linia dzieląca kąt pomiędzy małą wskazówką, a cyfrą 12 na połowę wskazuje północ.

Posługując się zegarkiem przy określaniu kierunków świata należy:
- od wschodu słońca do południa dzielić kąt w lewo od liczby 12 do wskazówk
i zegarka
- od południa do zachodu słońca dzielić kąt w prawo od liczby 12

Kierunek północno- południowy możemy określić dokładnie tylko wtedy, gdy zegarek
chodzi według czasu miejscowego.

 

 

 

 

                                    OGNISKO

 

 

Przed rozpaleniem ogniska przygotowujemy odpowiednio miejsce. Wytyczamy okrąg o średnicy 50-70 cm, usuwamy z niego darń, odkładając ją na bok (będzie potrzebna do zamaskowania miejsca po ognisku). Wokół okręgu układamy kamienie lub obsypujemy go ziemią. Przygotowujemy w pobliżu wiadro z wodą lub piasek. Ogień palimy w bezpiecznej odległości od lasu (na dużej polanie, na łące). 

 

 

Drewno na ognisko

 

Przed rozpaleniem ogniska należy zgromadzić odpowiednią ilość opału, nawet więcej niż może się nam wydawać potrzebne.  Drewno na opał musi być suche, po deszczu lepiej zbierać je tylko w miejscach osłoniętych, np. pod konarami drzew. Drewno różnych gatunków drzew ma odmienne właściwości:

 

Sosna, świerk, jodła to gatunki drzew iglastych, których drewno pali się szybko, jasnym płomieniem. Łatwo znaleźć je w lesie, nadaje się świetnie na ognisko.

 

Dąb, buk, grab, jesion - to drzewa liściaste, których drewno jest twarde, posiada zwartą strukturę. Pali się wolno i równomiernie, wydziela bardzo dużo ciepła, nadaje się raczej do gotowania.

 

Brzoza - pali się bardzo dobrze, ale świeża kora daje czarny dym. Wysuszona kora brzozy daje bardzo wysoką temperaturę.

 

Eukaliptus - to Australijskie drzewo dobrze się pali.

 

 

 

Rodzaje Ognisk

 

Istnieje wiele rodzajów ognisk. Poszczególne typy ognisk różnią się zależnie od przeznaczenia

 

“Bezpieczne ognisko nocne”

Ognisko to umożliwia sen przy ogniu bez niebezpieczeństwa, że płonące kłody stoczą się na śpiącego. Należy położyć dwie duże świeże kłody na ognisku w taki sposób, że będą chronić ciebie i twoje schronienie w miarę, jak ognisko będzie się wypalać. Zwróć uwagę na położenie ściany odbijającej ciepło.

“Ognisko długotrwałe”

Ognisko rozpala się w rowku wykopanym dla ochrony przed wiatrem. Można je także przygotować na ziemi, przy użyciu dwóch świeżych kłód utrzymujących żar w jednym miejscu. Kłody muszą mieć średnicę co najmniej 15 cm ( im grubsze tym lepiej) i być ułożone tak, aby można było stawiać na nich naczynia do gotowania. Pod kłody można podłożyć dwa patyki o średnicy 2,5 cm, aby zapewnić lepszy dopływ powietrza do ognia.

Ognisko “T”

Jest to ognisko dogodne do gotowania. Ogień utrzymuje się w górnej części litery “T”, skąd pobiera się żar do gotowania w części dolnej.
Ognisko “wigwam”

Dogodne do gotowania i ogrzewania się (zużywa wiele opału). Podpałkę wstępną należy umieścić pośrodku przygotowanego miejsca wokół wbitego w ziemię kołka, z otwarciem od strony nawietrznej dla zapewnienia ciągu. Ognisko należy osłaniać od wiatru zapalając je od strony nawietrznej.
Ognisko “piramida”

Podobne do ogniska typu “studnia”, z tym, że ułożone jest z pełnych warstw drewna, a nie z ażurowej konstrukcji. Takie ognisko pali się długo i można je wykorzystać jako ogień na całą noc.
Ognisko “studnia”

Zapewnia dużo ciepła i światła dzięki dużemu dopływowi powietrza. Dlatego może ono służyć do gotowania i sygnalizacji.

 

http://kami4.wordpress.com/category/techniki/

 

 

 

Węzły

 

 

Węzeł płaski

Do wiązania dwóch sznurów mających wytrzymać silne napięcia.  Dzięki swojej płaskości ma zastosowanie przy pierwszej pomocy.

Węzeł tkacki

Służy do łączenia dwóch lin jednakowej lub różnej grubości.

Węzeł ratowniczy

Pętla, która nie zaciąga się, służąca do spuszczania ludzi z dużej wysokości itp.

Węzeł rybacki

Do łączenia dwóch lin.  Daje się szybko zawiązać i rozwiązać.

Ósemka pionierska

Służy do przymocowania liny do pala lub związania chrustu itp.  Węzeł ten wytrzymuje napięcie z obu stron.

Skrót

Do skracania liny.

Węzeł tatrzański

Pętla tego węzła nigdy się nie ściągnie i może bezpiecznie być użyta jako rączka do trzymania paczek.

Kluczka zaciągająca się

Do umocowania np. linek namiotowych.

Kluczka nie zaciągająca się

Do przytroczenia bagażu, chwilowego zahaczania itp.

Ósemka podwójna

Do zaczepiania o drąg lub pal przy trwającym nadal naprężeniu linki.

 

 

Wrócić na główną stronę gazetki "Sto Lat" - Numer 2