Nasze Instruktorki

 

Hm. Rzpl. Maria  Wocalewska
 

Ø   Urodziła się w Łodzi 29 kwietnia 1885r. Zginęła w Powstaniu Warszawskim w 1944r.

Ø      Skończyła gimnazjum rosyjskie w Łodzi i studia przyrodnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Ø      Do harcerstwa wstąpiła w październiku 1913r. jako przyboczna 1 Łódzkiej Drużyny Żeńskiej im. Emilii Plater.

Ø      W 1914r. została komendantką drużyn łódzkich i pełniła tę funkcję do 1916r.

Ø      W 1915r. była delegatką na Walny Zjazd Polskiej Organizacji Skautowej w Piotrkowie i została wybrana na członka Komendy Naczelnej POS.

Ø      Mianowana w 1918r. Naczelną Inspektorką ZHP w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, pozostała na tym stanowisku aż do wybuchu wojny w 1939r.

Ø      Na Zjeździe Zjednoczeniowym ZHP w 1918r. w Lublinie, została wybrana do Naczelnej Rady Harcerskiej i objęła kierownictwo pracy żeńskiej w Naczelnictwie ZHP.

Ø      W latach 1921-1923 pełniła funkcję Naczelniczki Harcerek a w latach 1923-26 była Wiceprzewodniczącą ZHP.

Ø      Jako jedna z twórców ruchu skautowego w Polsce, otrzymała stopień Harcmistrzyni Rzeczypospolitej.

Ø      W latach 30-ych uczestniczyła w konferencjach programowych harcerek, dużo publikowała w czasopismach harcerskich, zajmowała się Starszym Harcerstwem i problematyką historyczną

Ø      Na początku II Wojny Światowej weszła do komendy Pogotowia Harcerek.

Ø      Pod koniec września uczestniczyła w zebraniu NRH, na którym podjęto decyzję o przejściu ZHP do pracy w konspiracji, a w październiku została dokooptowana do składu tajnego Naczelnictwa ZHP.

Ø      Od 1940r. prowadziła dom opiekuńczy dla dzieci w Skolimowie.

Ø      Zginęła 3-go sierpnia 1944r, w trzecim dniu Powstania, po opanowaniu przez Niemców domu, w którym prowadziła internat.

Ø      W 2009r. została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskie.

Pełny życiorys . . .

 

Hm. Natalia Bylina Milewska Duffekowa
 

Ø   Urodzona 23 maja 1916r. w Radomiu woj. Kieleckie. Zmarła 28 kwietnia 1972r. w Londynie.  Pochowana na cmentarzu South Ealing.

Ø   W 1932r. wstąpiła do drużyny im.Zawiszy Czarnego w Radomiu.  

Ø   Uczestniczka kursu na Buczu i jubileuszowego Zlotu w Spale

Ø   We wrześniu 1939r. w ramach Pogotowia Harcerek objęła pracę w szpitalu radomskim wśród polskich jeńców wojennych, organizując i szkoląc zespoły sanitariuszek.

Ø   Pełniąc służbę wojskową w szeregach AK od II 1940r. do 27.II.1944r., działała w Okręgu Radom jako łączniczka, szyfrantka, organizatorka patroli sanitarnych i kierowniczka szkolenia rezerw sanitarnych.

Ø Aresztowana przez Gestapo 27.II.1944r., przeżyła trzy miesiące ciężkiego więzienia w Radomiu. Osadzona w obozie koncentracyjnym w Ravensbrück a następnie przewieziona do Oranienburg-Sachsenhausen.

Ø   Uwolniona przez wojska alianckie w kwietniu 1945r. znalazła się w Belgii gdzie rozpoczęła pracę harcerską.

Ø   Wyjechała do Anglii w 1951r. Pełniła funkcję Komendantki Chorągwi Harcerek w Wielkiej Brytanii oraz Naczelniczki Harcerek.

Ø   Cechowała ją niezwykła sumienność i odpowiedzialność w podejmowanych przez nią obowiązkach harcerskich, społecznych i zawodowych. 

 Pełny życiorys . . .


 

Hm. Elżbieta Starzycka Andrzejowska
 

Ø   Urodziła się 22 czerwca 1907r. w Warszawie.

Ø   Dzieciństwo spędziła w Petersburgu. Tam w 1916r. przeczytała w książeczce o skautingu słowa ‘Wszystko co nasze Polsce oddamy’ i zainteresowała się harcerstwem.

Ø   Wstąpiła do harcerstwa dopiero po powrocie rodziny do Polski w 1922r. Złożyła przyrzeczenie harcerskie na ręce Olgi Małkowskiej.

Ø   Pełniła kolejne funkcje harcerskie w wolnej Polsce, jeździła na kursy i obozy.

Ø   Na Zlocie 25 lecia ZHP w Spale z drużyną wędrowniczek prowadziła świetlicę chorągwi białostockiej. W 1938r. po kursie instruktorskim na Buczu została mianowana podharcmistrzynią. Objęła funkcję referentki obozów i kolonii w Głównie Kwaterze Harcerek.

Ø   Okupację niemiecką spędziła w Warszawie, podczas gdy jej mąż walczył na froncie zachodnim. Po wojnie wydostała się z Polski przez ‘zieloną granicę’ i osiedliła się w Londynie.

Ø   Włączyła się w pracę harcerską, mianowana harcmistrzynią. W latach 1950-1957 i 1972-1976 pełniła funkcję Naczelniczki Harcerek a od 1977r. Wiceprzewodniczącej ZHP pgK.

Ø   W 1969r. była komendantką  Zlotu Harcerek w ramach I Światowego Zlotu ZHP pgK,  pod Monte Cassino.

Ø   W pracy harcerskiej duży nacisk kładła na znajomość i ochronę przyrody. Dbała o wysoki poziom kształcenia instruktorek. Każdą instruktorkę pragnęła poznać osobiście. W tym celu zainicjowała w Organizacji Harcerek korespondencyjny kurs podharcmistrzowski i osobiście odwiedzała wszystkie chorągwie.

Ø   W czerwcu 2007r uroczyście obchodziła w gronie harcerskim stulecie urodzin.

Pełny życiorys . . .


Hm. Władysława z Hermaszewskich Seweryn Spławska
 

Ø Władysława  z Hermaszewskich Spławska urodziła się w Małyńsku na Wołyniu 27go grudnia 1910r.  Zmarła 14go listopada 2009r. w Londynie.

Ø   Do harcerstwa wstąpiła we wrześniu 1928r. W Równem była zastępową, drużynową i od 1930r. hufcową. W sierpniu 1931r. uczestniczyła w cztero-tygodniowym obozie w Szkole Instruktorskiej na Buczu.

Ø   Wywieziona do Kazachstanu w kwietniu 1940r. Mąż Kazimierz Seweryn został stracony w Katyniu.

Ø   Jako Komendantka Harcerek w Chorągwi Irańskiej prowadziła pracę harcerską wśród młodzieży ewakuowanej z Rosji wraz z wojskiem.

Ø   Od 1944r. organizowała pracę harcerską w Wojskowej Szkole Młodszych Oczotniczek w Nazarecie.

Ø   W 1965r. wróciła do czynnej pracy harcerskiej jako Sekretarka Głównej Kwatery Harcerek w Londynie. W latach 1974-76 była Sekretarzem Generalnym ZHP poza granicami Kraju a następnie, do roku 1980, Naczelniczką Harcerek.

Ø   Autorka wielu książek z zakresu historii harcerek w ZHP.

Pełny życiorys . . .

   

 

 

Chorągiew Harcerek w Argentynie

 

Hm. Weronika Sołowiej-Mozolewska 
         

Ø   Urodziła się 9 marca 1919r. w Wilnie.  Zmarła 3 września 1992r. w Argentynie.

Ø   Ukończyła gimnazjum i studia pedagogiczne w Wilnie.

Ø   W 1931r. wstąpiła do drużyny w Wilnie.

Ø   Deportowana w 1941r. do Uzbekistanu, po amnestii wyjechała przez Iran do Palestyny.

Ø   Po zakończeniu wojny wyjechała do Anglii gdzie przebywała w obozach w Stowell Park, potem w Darlingworth Camp w Gloucestershire. Tam prowadziła polską szkołę i przedszkole.

Ø   Wyjechała do Argentyny we wrześniu 1948r.

Ø   Razem z mężem bardzo czynnie działała w harcerstwie w okolicach Buenos Aires prowadząc gromady zuchowe i drużynę harcerek a w 1960r. objęła Hufiec Harcerek „Warszawa”.

Ø   W latach 1963-1965 była Komendantką Samodzielnego Referatu Harcerek w Argentynie. Prowadziła pracę harcerską na terenie Quilmes.

Ø   Mianowana harcmistrzynią w 1972 r. przez rok pełniła funkcję Komendantki Chorągwi Harcerek w Argentynie.

Ø   Była wzorem pełnej poświęcenia instruktorki prowadzącej pracę w bardzo trudnych warunkach i przy nienajlepszym zdrowiu.     

Pełny życiorys . . .

 

Chorągiew Harcerek w Australii

Hm. Helena Wawak-Drzymulska 
 

Ø     Urodziła się 6 grudnia 1922r. w Morawskiej Ostrawie w Czechosłowacji. Po jakimś czasie rodzina wyjechała do Francji.

Ø   W 1932r. wstąpiła do drużyny w Bruay en Artois (Pas de Calais). W 1935r. rodziny wyjechała do Polski.

Ø      Tuż przed wybuchem II Wojny Światowej Lunia wróciła do Francji, aby przystąpić do egzaminu dojrzałości i tu ją zastała wojna.

Ø      Wojnę spędziła we Francji działając w konspiracji i pracując w Czerwonym Krzyżu.

Ø W 1952r. wyjechała do Australii, wyszła za mąż i osiedliła się w Melbourne.

Ø       Założyła pierwszą gromadę zuchów w Australii.

Ø       Prowadziła administrację „Help Poland Live” w okresie Solidarności (lata 80-te).

Ø       Dom druhny Luni jest zawsze otwarty dla harcerstwa.

 

Pełny życiorys . . .

 


Hm. Siostra Jadwiga Wróblewska

 

Ø    Urodziła się 8 września 1928r. w Domaszewiczach w ziemi nowogródzkiej.  Zmarła 5 września 2006r. w Australii.

Ø   Deportowana w 1940r. wraz z rodziną do Rosji; po amnestii wyjechała przez Teheran do Indii gdzie wstąpiła do drużyny harcerskiej.

Ø Szkołę ukończyła po wojnie w Anglii, następnie wyjechała do Rzymu gdzie wstąpiła do zakonu Sióstr Zmartwychwstanek. Śluby zakonne złożyła w 1952r.

Ø Po 10 latach wróciła do pracy w północnej Anglii i włączyła się ponownie do pracy harcerskiej. Była współzałożycielką Hufca „Kaszuby”.

Ø   W 1974r. została skierowana przez władze zakonne do pracy w Australii.

Ø   Ukończyła studia pedagogiczne i prowadziła szkołę polską w Adelaide. Napisała serię książek dla dzieci polskich szkół sobotnich w Australii.

Ø   Czynnie działała w harcerstwie. Jeździła na obozy. Miała piękny, melodyjny głos i potrafiła rozśpiewać gromadę.

Ø   Do swego białego, zakonnego habitu z dumą przypinała harcerski krzyż z czerwoną podkładką harcmistrzyni.

 

Pełny życiorys . . .

 

 

Chorągiew Harcerek w Francji

Hm. Maria Stóżyńska Baj Brożek               

 

Ø   Urodziła się 5 grudnia 1914r. w Rüntke w Niemczech.  Zmarła w 1997r. we Francji.

Ø   Kiedy była dzieckiem, rodzina przeniosła się do Francji, gdzie ojciec został górnikiem

Ø   Po ukończeniu szkoły podstawowej wyjechała na dalszą naukę do Polski gdzie ukończyła seminarium nauczycielskie.

Ø   Wstąpiła do harcerstwa w 1930r. do drużyny prowadzonej przez hm Józefinę Łapińska. Korzystała ze szkolenia na Buczu. Brała udział w jubileuszowym Zlocie w Spale w 1935r.

Ø   Po otrzymaniu pracy nauczycielskiej w Belgii w 1935r. prowadziła tam hufiec i zuchy. W Belgii poślubiła Czesława Baja.

Ø   Po wybuchu wojny przeprowadziła się z rodziną do Francji gdzie stale zajmowała się pracą harcerską.

Ø   Od 1971r. była instruktorką szkoleniową Chorągwi Harcerek we Francji, a w 1981r. zastępczynią Komendantki Chorągwi.

Ø   Pięknie śpiewała, była zawsze uiechnięta, życzliwa i gotowa pomóc w potrzebie. Była przez wszystkich ceniona i lubiana, a przez młodzież kochana. Była czynna niemal do końca swych dni.

Pełny życiorys . . .

 

 

Chorągiew Harcerek w Kanadzie

 

Hm. Zofia Balawender Stohandel

Ø    Urodziła się 20 stycznia 1925r. w Stepaniu, na Wołyniu. Obecnie (2009) mieszka na Kaszubach koło Barry’s Bay, Kanada.

Ø   W 1940r. wraz z rodziną została wywieziona do ZSRR gdzie pracowała przy wyrębie lasu.

Ø Po amnestii przedostała się do Uzbekistanu, skąd wraz z rodziną ewakuowała się przez Persję i Teheran do Valivade w Indiach. Tam prowadziła zbiórki harcerskie, obozy i biwaki dla polskich sierot.

Ø   W 1947r. wyjechała do Anglii i włączyła się do działalności harcerskiej przy Komendzie Harcerek w Wielkiej Brytanii obejmując funkcję Hufcowej Hufca „Karpaty”.

Ø   Wyszła za Kazimierza Stohandla i wyjechali razem do Kanady. Tam rozpoczęła pracę harcerską na terenie Kanady jako Komendantka Harcerek w Kanadzie.

Ø   Pełniła wiele funkcji m.in. Komendantki Chorągwi Harcerek w Kanadzie, Komendantki Zlotu Harcerek na II Światowym Zlocie, Hufcowej Hufca „Watra”, członka Naczelnictwa i Wiceprzewodniczącej ZHP pgK.

Ø   Obecnie (2009r.) czuwa nad stanicą harcerską „Bucze” na Kaszubach i pracuje nad uporządkowaniem materiałów do Archiwum Harcerskiego  Kanady.

 

 Pełny życiorys . . .

 

Hm. Zofia Sztejnmler Podkowińska 

 

Ø Urodziła się 12 sierpnia 1932r. w Słonimie woj. nowogrodzkie. Obecnie (2009r.) mieszka w Toronto, Kanada.

Ø   Wywieziona wraz z rodzicami i rodzeństwem z Polski do Niemiec w 1942r.

Ø   Po wojnie w 1945r. w obozie Geislingen wstąpiła do harcerstwa.

Ø   W czerwcu 1950r. wraz z rodzicami wyjechała do Kanady gdzie wstąpiła do nowopowstałego 31-go Kręgu       Starszoharcerskiego “Tatry”.

Ø   W 1957r. wyszła za mąż za instruktora harcerskiego phm Stanisława Zbigniewa Podkowińskiego i założyli rodzinę.

Ø   Czynnie udziela się w życiu harcerskim w Kanadzie pełniąc różne funkcje m.in. Hufcowej Hufca „Watra”, Komendantki
      Chorągwi Harcerek w Kanadzie i Komendantki Światowego Kursu phm i hm.

Ø   Była nauczycielką i kieroweniczką polskiej szkoły w Toronto.

 

Pełny życiorys . . .

 

Chorągiew Harcerek w  Stanach Zjednoczonych   

Hm. Jadwiga Chruściel  

 

Ø   Mając 16 lat brała udział w Powstaniu Warszawskim a po jego upadku została wywieziona do Niemiec. Po wyzwoleniu obozu jenieckiego wyjechała przez Francję i Anglię do Szkocji.

Ø   W Szkocji zapoznała się z harcerstwem i w 1947r. złożyła przyrzeczenie.

Ø   Po przeprowadzce do Londynu prowadziła drużynę wędrowniczek „Jantar” a w 1951r. objęła funkcję Hufcowej Hufca „Bałtyk”.

Ø   Do Stanów Zjednoczonych wyjechała w 1956r. gdzie włączyła się do pracy harcerskiej m.i. prowadząc przez 3 lata Hufiec Podhale w Nowym Jorku.

Ø   W okresie 1969-1973 była dwukrotnie wybrana Komendantką Chorągwi.

Ø   Opracowała i wydała szereg podręczników: „CO drużynowa zuchów powinna wiedzieć”, „Wędrowniczki”, „JAK prowadzić drużynę harcerek”, „Sprawności Harcerek”, „Tropicielka”.

Ø   Obecnie (2009r.) mieszka w Nowym Jorku i stale wspiera pracę harcerską na swoim terenie służąc pomocą i dobrą radą.

 

Pełny życiorys . . .

 

Hm. Wanda Kamieniecka-Grycko

 

Ø   Wanda Kamieniecka urodziła się w Warszawie 5 września 1910r. Zmarła 18 kwietnia 1999r. w Kalifornii, Stany Zjednoczone.

Ø      Do ZHP wstąpiła w 1924r. do 15. Warszawskiej Drużyny Harcerek im. Tomasza Zana, przy Gimnazjum im. Emilii Plater. Przyrzeczenie złożyła w 1926r.

Ø      Od 1930r. była drużynową 26 WDH na robotniczej Pradze.

Ø      W 1935r. w czasie Jubileuszowego Zlotu ZHP w Spale, kierowała zaopatrzeniem żywnościowym całego Zlotu a zaraz po zlocie wzięła ślub z instruktorem Stanisławem Grycko.

Ø      Ukończyła studia archeologiczne na Uniwersytecie Warszawskim w 1938r.

Ø      Po wybuchu wojny ewakuowana do Lwowa. Po powrocie do Warszawy w listopadzie 1941 r. włączyła się do konspiracyjnej pracy harcerskiej jako Okręgowa Warszawskiej Chorągwi Południe, a od jesieni 1942r. (po przejściu Hm Rzp Jagi Falkowskiej do Komendy Głównej AK) Komendantka Chorągwi Warszawskiej.

Ø      Po upadku Powstania Warszawskiego prowadziła internat dla dzieci w Poroninie koło Zakopanego. Jednocześnie była członkinią ostatniej tajnej Głównej Kwatery Harcerek w Polsce.

Ø      W połowie stycznia 1947r. przeszła przez zieloną granicę i połączyła się z mężem w Londynie. Do września pracowała w Głównej Kwaterze Harcerek.

Ø      Po wyjeździe na emigrację do Chicago mianowana w styczniu 1948r. delegatką Naczelnictwa ZHP na teren Stanów Zjednoczonych.

Ø      W 1952 r. została Przewodniczącą Okręgu ZHP w St. Zj. Ameryki.

Ø      Od 1957-1975 była etatowym pracownikiem Girl Scouts of America w Kalifornii. Organizowała i kierowała pracami obszaru De Anza – San Gorgonio. Na amerykańskim mundurze nosiła polski Krzyż harcerski.

Ø      Niezależnie od pracy zawodowej u skautek amerykańskich, pracowała społecznie wśród Polonii kalifornijskiej.

Ø      Od 1975-81r. była hufcową Hufca „Mazowsze” w Los Angeles i San Francisco.

Ø      W latach 1989, 1991 i 1992 prowadziła korespondencyjny kurs podharcmistrzyń z ramienia Głównej Kwatery Harcerek ZHP p.g.K.

Ø      Wytrwała i ofiarna, pozostała do końca wierna ideałom harcerskim.

Pełny życiorys . . .

Chorągiew Harcerek w Wielkiej Brytanii  

Hm. Krystyna Krasińska Bryniarska 
 

Ø   Urodziła się 7go sierpnia 1920r. w Czortkowie, woj. Tarnopolskie ( Kresy południowe Polski). Obecnie (2009r.) mieszka w Coventry, Anglia.

Ø   W 1931r. wstąpiła do 2-ej drużyny harcerek im Wandy Umińskiej, w Chorągwi Lwowskiej.

Ø   10 lutego 1940r. wraz z rodzicami i siostrą wywieziona na Syberię.

Ø   Po amnestii w 1941r. wyjechała z Rosji przez Persję na Środkowy Wschód.

Ø   Tam wstąpiła do wojska. Po kursie zaopatrzenia i transportu została przydzielona do 316 Kompanii Transportowej P.W.S.K. z którą wyjeżdża na front włoski.

Ø   Po wojnie zamieszkała w Anglii gdzie wyszła za mąż i założyła rodzinę.

Ø   W harcerstwie udzielała się na terenie Coventry gdzie założyła dwie gromady zuchowe.

Ø   W 1962r. została pierwszą hufcową  Hufca Harcerek „Mazowsze” w środkowej Anglii.

Ø   Stale pomaga przy Hufcu Mazowsze. Kocha Harcerstwo bo przez nie służy Bogu, Polsce i Bliźnim. 

 

Pełny życiorys . . .

 

 

Hm. Łucja Boniewicz Golińska

 

Ø   Bakcyl harcerski połknęła będąc na wakacjach w 1939r ale do harcerstwa wstąpiła dopiero w Afryce w 1942r.

Ø   Wywieziona z rodziną do Rosji w 1941r. po amnestii wyjechała przez Teheran do Afryki.

Ø   Do Anglii przyjechała w 1948r. Pracowała w administracji, była katechetką w polskiej szkole.

Ø   W Londynie poślubiła harcerza Stanisława Golińskiego.

Ø   Prowadziła wiele kursów kształcenia funkcyjnych w hufcu, chorągwi i przy Głównej Kwaterze Harcerek.

Ø   Była Hufcową Hufców Tatry i Bałtyk.

Ø   Była Komendantką Chorągwi Harcerek w Wielkiej Brytanii i Europie.

Ø   Pełniła różne funkcje w Naczelnictwie.

Ø   Obecnie (2009r) mieszka w Londynie.

 

 Pełny życiorys . . .

 

Hm. Anna Mrożek Mańkowska

 

Ø   Urodziła się 11go czerwca 1939r. we Lwowie. Obecnie mieszka w Huddersfield w Anglii.

Ø   Wraz z mamą opuściła Polskę i poprzez Czechy, Austrię i Francję przyjechała do Anglii, gdzie połączyły sę z ojcem który był członkiem polskich sił zbrojnych.. 

Ø   Skończyła Farmację na Uniwersytecie w Manchester.

Ø   W harcerstwie jest od 15-go roku życia.

Ø   Była pierwszą Hufcową Hufca harcerek „Kaszuby” obejmującego tereny w północnej Anglii.

Ø   W 1967r. wyszła za mąż za Wacława Mańkowskiego z którym założyła rodzinę.

Ø   W latach 1974-76 pełniła funkcję Komendantki Chorągwi Harcerek w Wielkiej Brytanii.

Ø   Druhna Hanka jest wzorem pracowitej i ideowej instruktorki, która trwa ciągle na służbie harcerskiej.

 

 Pełny życiorys . . .

 

 

Wrócić na główną stronę gazetki "Sto Lat" - Numer 7